Аларны Нурлат таныштырган

Шәһәргә ике ел элек күченеп килгән Михаил һәм Тамара Зевакиннар өчен Нурлат гади кала гына түгел. Нурлат алар өчен шактый күп матур һәм шатлыклы хатирәләргә бай. Чөнки нәкъ менә биредә алар бер-берсен очратканнар.

– Язмыш ничек кенә бөтерсә дә, барыбер Нурлатка кайтарды, – дип сөйли гаилә башлыгы. Тумышы белән Михаил Яңа Чишмә районының Слобода Екатерининская авылыннан. Нурлат белән башта читтән торып таныша. 66 ел элек була бу хәл. Биредә аның абыйсы яши, Михаил әле мәктәп елларыннан ук аңа хатлар язып тора. Ә үзе Нурлатка беренче тапкыр 1959 елда, чыгарылыш кичәсеннән соң килә. 

– Әле дә хәтеремдә, велосипедта килдем һәм 2 ай кунак булдым, – дип хатирәләрен уртаклаша ул Михаил Зевакин. – Өйгә кайткач, армиягә алдылар. Архангельск өлкәсендә хезмәт иттем. Абый белән хатлар язышуны өзмәдем. Хәрби карьераны дәвам итү нияте дә бар иде, хәтта Пушкино хәрби-инженерлык училищесына укырга да кердем, әмма тәмамламадым. Туган ягыма кайттым, әниемә булышырга кирәк иде, чөнки мин – аның бердәнбер терәге идем. Әтием фронтта һәлак булды, әни мине ялгызы үстерде. 66нчы елның гыйнваренда җирле мәктәпкә эшкә кердем. Бер елдан соң, яңа ел бәйрәмнәре алдыннан  отпуск алдым һәм абый янына кунакка барырга булдым, юлаучы машинада Нурлатка киттем. 

Михаил белән Тамара шул чакта очраша да инде, кыз Кошки районыннан апасыеа кунакка килгән була. Ә аларның туганнары үзара дуслашып яши икән, әнә шулар таныштыра да инде яшьләрне. Алар аралаша башлыйлар, бергәләп киноларга йөриләр. Шул рәвешле, Михаилның ялы озакка сузыла. Бервакыт, “Родина” кинотеатрында кинофильм караганнан соң, Михаил Зевакин кыюланып Тамарага тәкъдим ясый. Ризалык алгач, танышу өчен тиз арада әти-әниләрне дә чакыралар. 1967 елның 10 февралендә Нурлат ЗАГСында алар никахларын теркиләр. Туйларын да биредә, абыйларының өендә билгеләп үтәргә карар итәләр, ул 15 көннән соң була.

– Тиешенчә, ике көне буе бәйрәм иттек, аннан туган авылда тагы ике көн туйладык әле, – ди искә алалар ул көннәрне Зевакиннар. – Нурлат белән элемтәне беркайчан да өзмәдек. Һәр елны кунакка килеп йөрдек һәм матур үзгәрешләргә сөенеп тордык. Без танышкан урын элек буп-буш иде, хәзер ул шәһәрнең үзәк өлеше санала. Бер-бер артлы ялгыз гына элеватор, ит комбинаты калкып тора иде. Шикәр заводының рафнад цехы безнең күз алдында төзелде. Нурлат тиз үсте, бар җирдә төзелеш гөрли иде, акрынлап кына нефть предприятиеләре пәйда булды. Һәм Нурлатка килгәч, “егерменче” кибеткә керми калмый идек.

Зевакиннарның күңелләре белән Нурлатка тартылуы аларның балаларына да йога. Алексей белән Елена үз ярларын биредә очраталар һәм күптән инде Нурлатта яшиләр. Бер-ике ел элек Михаил һәм Тамара Зевакиннар үзләре дә Нурлатка күченеп киләләр. Хәзер бары тик уллары Николай гына туганнары һәм якыннарыннан ерактарак яши, бмма кунакка еш кайтып йөри. 

Михаил Зевкин район газетасына да бик ярата икән әле. Ул элек тә, Нурлатка килгәч, газетаны рәхәтләнеп укыган. Ә инде Нурлатка күченеп килгәч, “Дуслык”ка язылырга ашыккан. Алай гына да түгел, редакциядә еш кунак ул. Әле яшь чагында шигърият белән мавыккан һәм хәзер укучыларны үзенең шигырләре белән сөендереп тора, тормышындагы матур вакыйгалар турында да язмалары бар. Язар өчен җимне шәхси көндәлегеннән ала, анысын гомер буе алып бара ул. Нәкъ менә әлеге саргайган кәгазь битләрендә Нурлатка беренче килүе һәм булачак хатыны белән танышу мизгелләре дә тасвирланган.