Любовь Кармальская үзенең 40 ел гомерен Нурлат районының санитар-эпидемиологик хезмәтенә багышлады
Хезмәт ветераны, ТАССРның атказанган табибы, Нурлат шәһәренең Мактаулы гражданины, Сәламәтлек саклау отличнигы Любовь Кармальская бу көннәрдә үзенең 90 яшьлек юбилеен билгеләп үтте.
Ул бай һәм данлы хезмәт юлы узган. Бүген ул, үткәндәге битләрне ачып, хезмәттәге уңышларын гына түгел, районыбызның санитария-эпидемиология хезмәтендәге беренче адымнарын да искә төшерә.
"Мин тумышым белән Чирмешән районыннан, – дип башлады Любовь Петровна. - Әтием-өч сугышны узган кеше, әнием бик каты авырды, шулай да безгә, исән калган биш балага лаеклы тәрбия бирә алдылар. Әнинең авыруы мине Казан дәүләт медицина институтына укырга керергә этәрде, врач булырмын һәм аны дәвалый алырмын дип уйладым. Ләкин санитария-гигиена юнәлешен сайладым. 1959 елда, институтны тәмамлагач, юллама белән Нурлатка, Октябрь үзәк район хастаханәсенең санитар-эпидемиология бүлегенә эшкә килдем».
Биредә табиб-эпидемиолог булып хезмәт биографиясен яза башлаган яшь белгечне бер елдан бүлек мөдире итеп күчерәләр. Җаваплы, җитез кызны комсомол оешмасының сәркатибе итеп, озакламый КПСС члены итеп сайлыйлар. 1964 елда санэпидстанция район үзәк хастаханәсеннән аерылып чыга, шул вакыттан алып 1990 елга кадәр Любовь Кармальская районның санитар-эпидемиологик хезмәтен баш табиб вазифасында җитәкли. Аннан соң да ул биредә үз эшчәнлеген 1999 елга кадәр дәвам итә. Шуңа күрә бу чорда хезмәт үсешенең һәр этабы аның күз алдында узган.
"60 нчы еллар башына кадәр, прививкалар календаре кертелгәнче, районда нинди генә инфекцияләр булмаган-кызамык, гепатит, дифтерия, скарлатина, кызамык, дизентерия, корсак тифы, хәтта себер түләмәсе... Үлем очраклары да күзәтелде. Хезмәтнең үз транспорты булмаганлыктан, башта авылдан авылга җәяү яки җигелгән атларда йөрергә туры килә иде. Көне буе аякта, һәркайда өлгерергә кирәк. Шуңа күрә мин гомеремдә беркайчан да үкчәле туфли киеп йөрмәдем, уңайлы аяк киеме сайладым. Ярый әле берәр җирдә чәй белән сыйласалар, кайвакыт кипкән прәннекне дә сатып алу проблемалы була – санэпидстанция табибын күргәч, кибетне борын төбендә үк ябалар иде... Ләкин закон барысы өчен дә бер бит. Әгәр син чаралар күрмәсәң, аларны сиңа каршы күрәчәкләр. Мин характерым буенча үҗәт, өстәвенә, үтәүчән идем, шуңа күрә барлык йөкләмәләрне намус белән үтәргә тырыштым. Мөгаен, эш диеп яшәгәнгә күрә, гаиләмне дә соң, 41 яшемдә генә төзедем", - дип үзенең истәлекләре белән уртаклашты Любовь Петровна.
Сүз уңаеннан, аның җитәкчелегендә 1971-1974 елларда ике катлы яңа санэпидстанция бинасы төзелә.
Любовь Петровнага тормышта бик күпне кичерергә туры килгән. Ире Николай Павлович белән озак яшәмәгәннәр – ул фаҗигале рәвештә һәлак булган. Ана йөрәге аның эзләре буенча киткән кызы Анна сәламәтлеге турында да борчылу белән тулы. Бәхеткә каршы оныклары Ксения һәм Софья шатлык өстенә шатлык китереп яшиләр. Ул үзе дә тормыш сөючәнлеген югалтмый, дөнья яңалыклары белән кызыксына, китаплар укырга ярата.